23 dingen ding 21 en 22

De aquabrowser is mij niet onbekend. Ik vind het een prettige catalogus met tal van mogelijkheden. In een keer tal van bestanden doorzoeken met een of meerdere zoektermen. Prachtig toch! Sommigen twijfelen aan de bruikbaarheid van deze catalogus voor het publiek. Uit de verhalen van medewerkers van bibliotheken begrijp ik dat het publiek het soms geeneens doorheeft dat ze in de bibliotheek zijn overgestapt op de aquabrowser. Ik denk ook dat de extra mogelijkheden keer op keer onder de aandacht van het publiek gebracht moeten worden. Hoeveel procent van de leden van bibliotheek Deventer of Zwolle maakt gebruik van My Discoveries ? Kan het personeel ook lijsten maken en in de aquabrowser publiceren?

Vervolgens heb ik de catalogus van Ann Arbor District Library bekeken. Grappig dat ze gekozen hebben voor de klassiek ogende cataloguskaart. Een aantal titels bekeken. Geen aantekeningen gevonden. De Worldcat en enkele lijsten van andere cursisten bekeken.

Een aantal artikelen gelezen o.a. Away from Icebergs en Into a world of librarianship. Me vervolgens aangemeld bij Ning. Dit ging echter niet met de cursusaccount. Een discussie gelezen over kinderen, die MSNén in bibliotheken en dit niet mogen van hun ouders. Tsja in mijn ogen moet er toch een vorm van toezicht zijn. Of dit een bibliothecaris moet zijn is de vraag.

De mogelijkheden van Bibliotheek 2.0 zijn oneindig. Uitgangspunt moet de klant blijven. Waar heeft de klant behoefte aan? Vervolgens zullen de mogelijkheden ruim onder de aandacht van het publiek gebracht moeten worden. Het is net een nieuwe telefoon of computer. Je maakt maar gebruik van een klein gedeelte van de mogelijkheden van zo'n apparaat. Ook een belangrijk punt is en blijft het gebruiksgemak voor de klant. Je moet het zo makkelijk mogelijk maken voor de klant. En vervolgens blijven onderzoeken hoeveel mensen gebruik maken van deze nieuwe mogelijkheden. Daar leren we van.